ایمپلنت دندان و رعایت بهداشت

ایمپلنت دندان و پلاک های دندان رابطه ای بسیار نزدیک و تنگاتنگ با یکدیگر دارند. یکی از سوالات مطرح شده قبل از درمان ایمپلنت از بیماران وجود یا عدم وجود ارتباط بین سلامت ایمپلنت و سلامت لثه می باشد.

به دلیل تفاوت های موجود بین دندان و ایمپلنت، در صورت تجمع پلاک های دندانی، ایمپلنت ها با احتمال بیشتری دچار التهاب و تحلیل استخوان می شوند. به همین دلیل ممکن است نیاز به روش ها و لوازم متفاوتی برای برقراری بهداشت داشته باشند.

ابزار های رعایت بهداشت باید در برداشت پلاک های دندانی و سایر مواد اضافی موثر باشند. همچنین روش هایی که مورد استفاده قرار می گیرند باید از صدمه زدن به تمامی بخش های ایمپلنت جلوگیری کنند.

عوامل تعیین کننده در انتخاب محصول بهداشتی به میزان تجمع پلاک های دندانی و جرم و بهداشت کلی بیمار بستگی دارد. همچنین پروتز نهایی باید به بیمار و کلینیسین اجازه دسترسی بدهد تا آن ناحیه عاری از پلاک بماند. نوع ایمپلنت دندان هم ممکن است رعایت بهداشت فردی را برای بسیاری از بیماران دشوار کند.

نبود مخاط کراتینیزه کافی در ایمپلنت های داخل استخوانی، به ویژه در ایمپلنت های خلفی باعث تجمع پلاک و التهاب لثه ای بیشتر می شود.

بهداشت دهان و دندان
بهداشت دهان و دندان

ابزارهای رعایت بهداشت ایمپلنت در برابر پلاک دندان

همه این موارد بیان کننده لزوم انتخاب محصول بهداشتی مناسب برای برقراری بهداشت هنگام وجود ایمپلنت در داخل دهان می باشد. محصولات بهداشتی شامل مسواک، نخ دندان، مسواک های بین دندانی، خلال دندان و شستشو دهنده های دهانی می باشد.

حذف پلاک فوق لثه ای با مسواک باعث کاهش میزان میکروب های زیر لثه ای می شود.

مواد ضد میکروبی مانند دهانشویه ها می توانند در غیر فعال کردن باکتری ها موثر باشند. یکی از این مواد، دهانشویه کلرهگزیدین گلوکونات 0.12% می باشد. این ماده هم بصورت دهانشویه بکار برده می شود و هم به همراه یک سواب پنبه ای در محل های خاص می توان از انها استفاده کرد.

منبع؛

https://www.elsevier.com/books/mischs-contemporary-implant-dentistry/resnik/978-0-323-39155-9